அடியே நீயே கொலக்காரி

பல்லவி

ஆண் அடியே நீயே கொலக்காரி உன் அழகு என்ன கொல்லுதடி

பெண் திருடா அருகே வர வேண்டாம் நீ தள்ளி நில்லு ரெண்டு அடி

அனு பல்லவி

ஆண்

கொழந்த மனசுக் காரேன்டி கொஞ்ச நானும் வாரேன்டி

பெண் வந்திடாதே முன்னாடி - நான் தொட்டா உடையிற கண்ணாடி

சரணம் 1

ஆண் ஆளான பொண்ணே ஒன் நெனப்பால் ஆறடி உயரம் தேயுதடி.. பொன்மானே உன்ன ரசித்தேனே மனசு ஒம்மேல் சாயுதடி..

விண்மீன்கள் நெறஞ்ச வானத்துல நிலவு தனியா காயுதடி.. உருவான காதல் கரைபுரண்டு உயிரே ஒம்மேல் பாயுதடி..

சரணம் 2

பெண் சமநிலை இன்றி இருதயமும் அலைகள் ஆடும் கடலாகும் பார்வை தோட்டா துளைக்கிறதே இதுவும் காதல் மடலாகும்

ஒருநாள் உன்னை பிரிந்தாலும் மனதில் காதல் குளிர் ஏறும் உன்னைக் கண்ட பின்னாலே மருந்தே இன்றி குணமாகும்

காதல் வந்த பின்னாலே

காதல் வந்த பின்னாலே
வந்தேன் உந்தன் முன்னால்
கண்ணே உன்னை பார்த்தேதான்
காதல் சொன்னேன் கண்ணால்

காதல் வந்த பின்னாலே
வந்தேன் உந்தன் முன்னால்
கண்ணே உன்னை பார்த்தேதான்
காதல் சொன்னேன் கண்ணால்

.....
உயிரிலே பூத்திடும்
புதிய பூவை காப்பேன் நானே
கனவிலே தோன்றிடும்
தேவதையை பார்ப்பேன் நானே

சாலை வழியே உன்னோடு
நானும் நடைகள் பயின்றேன்
காலை மாலை தெரியாமல்
உந்தன் நினைவில் தவித்தேன்

...
என்னை இழுக்கும்
உன் விழியில் விழுந்தேன்
ஜீவன் சிலிர்க்க உன்
அருகில் இருந்தேன்

கரும்பாய் இனிக்கும்
உன் பேச்சில் கவிழ்ந்தேன்
இதமாய் இருக்கும்
உன் மூச்சில் தொலைந்தேன்

காவியம்ம் தோன்றுமே
காதலி நீ வந்தால் போதும்....


....
உன்னோடு நான் வாழும்
பொன் நாட்கள் வேண்டும்...
என்னோடு நீPயிருந்தால்
என் ஜீவன் இன்னும் வாhhhழும்.... நீ....ளுமே

காதோரம் சொல்கின்றாய் கவிதைகள் கோடி
சேதாரமில்லாத தங்கமே வாடி

காதல் வந்த பின்னாலே
வந்தேன் உந்தன் முன்னால்
கண்ணே உன்னை பார்த்தேதான்
காதல் சொன்னேன் கண்ணால்

காதல் வந்த பின்னாலே
வந்தேன் உந்தன் முன்னால்
கண்ணே உன்னை பார்த்தேதான்
காதல் சொன்னேன் கண்ணால்



உயிரிலே பூத்திடும்
புதிய பூவை காப்பேன் நானே
கனவிலே தோன்றிடும்
தேவதையை பார்ப்பேன் நானே

காதல் வந்த பின்னாலே
வந்தேன் உந்தன் முன்னால்
கண்ணே உன்னை பார்த்தேதான்
காதல் சொன்னேன் கண்ணால்

ஆசியாவின் அதிசயப் பூவே

ஆண் 

ஆசியாவின் அதிசயப் பூவே

கடல் சூழ்ந்த இலங்கைத் தீவே

சீ..கிரியா ஓவியம் நீயே

என்னைக் கொல்லும் அழகிய தீயே

குளிர் மார்கழித் தூறல் போல்

நெஞ்சில் பெய்திடும் அழகே நீ

பனித் தூறிடும் நுவரெலியாவின்

குளிரே இளந் தளிரே

பெண்

தண்டவாளமாய் நீயிருந்தால்

யாழ்தேவியாய் நானிருப்பேன்

வளைந்தோடிடும் மகாவலியாய்

உன்னுடனே நான் இணைவேன்

ஆண் 

ஆசியாவின் அதிசயப் பூவே

கடல் சூழ்ந்த இலங்கைத் தீவே

சீ..கிரியா ஓவியம் நீயே

என்னைக் கொல்லும் அழகிய தீயே

பெண்  

என் அன்பே என் அன்பே

 கொழும்பு துறைமுகமே

உன்னைக் காண நான் வருவேன்

ரத்தின புரி தந்த

மாணிக்கமே நீயே

ஆண்  

கிண்ணியா மாம்பழமே

உன்னை பறிப்பேன் நான் தினமே

கன்னியா சுடு கிணறே

உன்னை குளிப்பேன் நானே

பெண்  

என்னைத் தீண்டும் நேரம் எல்லாம்

துன்ஹிந்தை நீர் வீழ்ச்சியானேன்

நீ என்னை அணைக்கும் நொடியில்

கல்கிஸ்ஸை கடல் போல் ஆனேன்

வெப்பம் மேலிடும் வெலிகமயின்

ஐஸ்கிரீம் ஆக நான் ஆனேனே

குளிர் தியத்தலாவை தேநீர்;

போல் நானும் உனக்கானேன்

பூவே பூவே காதல் பூவே

பல்லவி

பூவே பூவே காதல் பூவே
நீயே என்னை நேசித்தாயே
யாவும் இன்பமடி – உன்னால்
வாழத் தோணுதடி

அழகே

சரணம் 1

தங்க சிலையே
நானும்; உன்னை
சேரும் நாள் எதுவோ

காதல் வானில்
நானோர் பறவை
உன்னை வட்டமிடுவேன்

கண் ஜாடையில் கண் ஜாடையில்
கரைந்தேனே
உன் பார்வையில் உன் பார்வையில்
தொலைந்தேனே

பேசும் ரோசாப் பூவே
உன்னால் நெஞ்சில்
காதல் வாசம்

காதலி பூமொழி பேச்சென்னை
என்னை அள்ளுதே
ஓஹோஹோ
காதலி பாரடி என் காதல்
காதல் வெல்லுதே

உந்தன் சிரிப்பிலே பூவைக் கண்டேன்

ஆண்

உந்தன் சிரிப்பிலே பூவைக் கண்டேன்
பூவின் இதழாய் அதரம் கண்டேன்
நெஞ்சம் பறித்திடும் அழகைக் கண்டேன்
வற்றிவிட்ட உன் இடையைக் கண்டேன்

உன்னால் தோன்றுதே பொற்காலம்
உலா போகுதே வெண் மேகம்
உன்னைத் தேடுதே என் வானம்
நிலவே ஏ நிலவே

பெண்

அலை மோதிடும் கடலாக
என்னை மோதினாய் அன்பாலே
வலை வீசுதே பார்வைகள்
ஐயோ ஐயையோ



ஆண்

நதியே நான் தனியே
காத்திருந்தேன் வா அருகே
கவியே இளம் பிறையே
நீ பேசும் கிளியே



பெண்
என்னைத் தீண்டிடும் நேரம் எல்லாம்
கண்கள் பார்த்து நீ சிரிப்பாய் சிரிப்பாய்
கொஞ்சம் நானும்தான் கோபம் கொண்டால்
என்னைப் பார்த்து நீ ரசிப்பாய் ரசிப்பாய்

அலை மோதிடும் கடலாக
 என்னை மோதினாய் அன்பாலே
வலை வீசுதே பார்வைகள்
ஐயோ ஐயையோ

நீயும் நானும் சேரும் காலம்

பல்லவி

பெண்
நீயும் நானும் சேரும் காலம்
மேலும் மேலும் இன்பமாகும்
மாசம் வருசமென்று உன்கூட
வாழத் தோணும்

ஆண்
விழி மேகங்கள்
காதல் நீரை பொழிகிறதா
சிறு பார்வைகள்
ஊசி போல நுழைகிறதா

இருவர்
இதயத்தில் காதல் கிளிகள்
கொஞ்சிப் பேசி மகிழ்கிறதா

சரணம் 1

ஆண்
காதல் தூண்டில் போட்டவளே
நானும் சிறு மீனா
லட்சம் இன்பம் தந்தவளே
நீயும் வரம் தானா



பெண்
மனதை சுற்றிப் பாக்குறியே
நானும் மலர்த் தேனா
வெட்கம் தின்னப் பாக்கிறதே
அருகே வர வேணா


சரணம் 2

பெண்
காதல் நோயில் ஆசைப்பட்டு
நானும் வீழ்ந்ததேனோ
வலிகள் கூட இன்பமாகும்
காதல் வந்தால் தானோ

ஆண்
பார்வை தனை என் கிழக்கில்
வீசிப் போனதேனோ
கருவிழியால் மௌன மொழி
பேசிப் போனதேனோ

காலம் என்மேல் கோபம்கொண்டு

பல்லவி

காலம் என்மேல் கோபம்கொண்டு
காதல் வலியைத் தந்தது..
வலியை மட்டும் தந்துவிட்டு
வாழு என்று சொன்னது

அனு பல்லவி

வாழ்ந்த வாழ்க்கை போதுமேன்று
வாழ்க்கை எனக்குச் சொன்னது
நினைவுகள் நெஞ்சில் மேலோங்கி
என்னை வதைத்து தின்றது

சரணம் 1

தீபம் ஏற்றும் எண்ணத்தில்
தீப் பிடித்துக் கொண்டது
லாபம் என்ன உள்ளதென்று
எந்தன் வாழ்வைக் கொன்றது

சாபம் வந்து விழுந்ததுபோல்
காதல் மரமும் காய்ந்தது
கோபம் கொண்ட விதிதானோ
சோகம் தந்து ஓய்ந்தது

சரணம் 2

பூவாய் நினைத்த காலங்கள்
புயலாய் மாறிப் போனது
தேனாய் இனித்த நினைவெல்லாம்
தேளைப் போல ஆனது

பௌர்ணமி போன்ற என் காதல்
தேய் பிறையாகிப் போனது..
சமுத்திரம் போன்ற கனவெல்லம்
ஓடை என்று ஆனது